„Ruda świnia do Berlina” – z takim hasłem na tegoroczny Marsz Niepodległości wybrała się z Tarnowa ekipa Zorro. Zanim się ktoś obruszy na dosadną treść hasła, wypada zauważyć, że za niemieckiej okupacji hasło „tylko świnie siedzą w kinie”, nikogo z Polaków nie oburzało, może poza osobami, które z własnej woli ochoczo podpisały „Volkslistę”. Cóż, taki jest język ulicy, język ludzi, którzy chcą mieć prawo głosu nie tylko raz na cztery lata przy okazji wyborów. Oczywiście, pod okupacją formalnie nie jesteśmy, ale biorąc pod uwagę zakres naszej suwerenności, nie liczy się forma, ale istota rzeczy – a dziś Polacy w zarządzanej przez Berlin via Bruksela Polsce – nie mają nic do powiedzenia. W dodatku wzmiankowane hasło w punkt ujmuje opinię milionów Polaków o tym, czyje interesy od dekad reprezentuje Donald Tusk, dla którego „Polska to nienormalność”, „brzemię, którego nie mam specjalnej ochoty dźwigać, a zrzucić nie potrafię” (1987) – i aby to dostrzec, nie potrzeba żadnej specjalistycznej wiedzy, wystarczy widzieć podejmowane przez jego ekipę na przestrzeni lat decyzje polityczne, społeczne, gospodarcze…
Nic więc dziwnego, że jego środowisko zawsze zwalczało takie inicjatywy społeczne jak warszawski marsz, będąc zarazem środowiskiem raczej niemile widzianym przez patriotycznie usposobionych uczestników tego przedsięwzięcia. Co ciekawe, biorąc w nim kiedyś udział, czułem się bezpieczniej pod opieką „ochrony marszu”, złożoną przez „kiboli”, niż pod opieką dopuszczającej się prowokacji Policji, za rządów Donalda Tuska właśnie, kiedy to na nagraniach uczestników można było obejrzeć jak prowokatorzy chronili się za kordonem funkcjonariuszy. Tam, gdzie reżimowe media widziały „płonące wozy TVN” – widzowie oglądający później ów marsz nagrany ze statycznie ustawionej kamery, mogli zobaczyć mrowie uśmiechniętych ludzi w różnym wieku i rodzin z dziećmi. No ale dość już tej refleksji.
