Nikt nie jest idealny i śmiało można powiedzieć, że nie ma też takiego sędziego. Zarówno Ci w zawodach sportowych wydając czasem werdykt mylą się jak i Ci zasiadający w Sądach.
O tym, że sędziowie się mylą świadczy chociażby:
. sprawa Tomasza Komendy, który sporą część swojego życia spędził w więzieniu za coś czego nigdy nie zrobił – na szczęście Komuś chciało się to udowodnić i na chwilę przed swoją śmiercią mógł żyć poza więzieniem – chciałoby się powiedzieć normalnie – o ile po tym co przeżył dało się normalnie żyć!
Nie mniej straszny od tego wyroku jest fakt, że tuż przed śmiercią Tomasza Komedy Prokuratura Okręgowa w Łodzi umorzyła śledztwo ws. przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków skutkujących niesłusznym jego skazaniem, z powodu „braku znamion czynu zabronionego”.
. Osobiście znamy Iwana Polaka chłopaka, który w kagańcu przez megafon mówił to co dziś jest oczywiste – że szczepionki nie są bezpieczne. Chodził bez maseczki tak jak niektórzy, w tym ja, tyle, że On został skazany przez Sąd na grzywnę. Poczucie niewinności w chłopaku sprawiło, że nie zapłacił nałożonej grzywny i w związku z tym musiał odbyć karę pozbawienia wolności w tarnowskim więzieniu.
Zadajmy sobie pytanie, czy sędziom nie jest dziś tak po ludzku wstyd, w związku z uznaniem Ivana winnym? Zadajemy sobie pytanie, czy dziś postąpiliby tak samo?
. Inny przykład: przed polskimi sądami obraza uczuć religijnych niemal nie istnieje, a sprawcy otrzymują symboliczne wyroki. Można publicznie rozrywać Biblię, nazywać Jezusa czy apostołów „naprutymi ziołami”, profanować świątynie, zakłócać msze, szydzić z wizerunku Maryi. W przypadku katolików napotykamy argumentację w rodzaju „ekspresji artystycznej”, „wolności słowa”. Zobaczymy, jak będzie w przypadku chanukowych świeczek zdmuchniętych przez Grzegorza Brauna – kiedy to zarówno „obóz zdrady i zaprzaństwa”, jak i „płomiennych obrońców patriotyzmu” doznał jednogłośnego wzmożenia nie szczędząc słów potępienia. Dlatego cieszyć się należy, że polski poseł do Parlamentu Europejskiego jest pozbawiany immunitetu – dzięki temu będziemy mogli się przekonać, czy również w polskim wymiarze sprawiedliwości plemienny judaizm jest religią dominującą, zwłaszcza ten spod znaku sekty nie zarejestrowanej nawet jako związek wyznaniowy i uznającej nie-Żydów (gojów) za podludzi stworzonych przez demony.
. Kilka miesięcy temu wiele emocji wzbudziło aresztowanie ówczesnego Starosty Romana Łucarza. Groziła mu kara podobna do tej, która wciąż grozi prezydentowi Tarnowa Jakubowi Kwaśnemu, w związku z przedłużanym przez prokuraturę w nieskończoność śledztwem. Tyle że Jakub Kwaśny nie spędził w areszcie ani jednego dnia!
. O tym jak działa Sąd przekonała się na własnej skórze. Pani Angelina nie przyjęła mandatu od Straży Miejskiej w Tarnowie w związku z wykroczeniem według Straży Miejskiej polegającym na zaparkowaniu pojazdu w miejscu przeznaczonym dla osób niepełnosprawnych. Na pierwszą rozprawę Pani Angelina nie została zaproszona ale została skazana – zaocznie… na kolejnej zaś rozprawie, podczas której była Pani Angelina podniosła fakt, że miejsce parkingowe na ulicy Lelewela nie jest właściwie oznaczone – brak niebieskiej koperty z brakiem piktogramem osoby niepełnosprawnej.
Podczas tej rozprawy Pani Angelina została skazana, sąd uznał m. in. że należy uzna, iż funkcjonariusze Straży Miejskiej robią to na tyle często, że jest to zapewne właściwe.
Pani Angelina po przegranej rozprawie odwołała się do sądu okręgowego – sąd ten uniewinnił Panią Angelinę od zarzucanego czynu.
W tej sprawie wyszło, że tarnowska Straż Miejska respektuje prawo dla nielegalnie stojących znaków.
Czy sąd rejonowy zajmujący się tą sprawą nie powinien na pierwszej rozprawie minimalnie się wysilić i sprawdzić czy znaki tam stojące są legalne?
Konkludując, żyjemy w czasach, w których coraz więcej Polaków ma wrażenie, że funkcjonuje zasada „dajcie mi człowieka, a paragraf się znajdzie”. Nie przesądzamy, jaki będzie finał sprawy – związanej z domniemanym „przejęciem nieruchomości na rzecz gminy” – bo tego nie wiemy. Wiemy, że w tym domu mieli zamieszkać ludzie, którzy potrzebowali pomocy – Repatrianci z Kazachstanu.
Są ludzie, samorządowcy którzy przecierają szlaki tam, gdzie inni boją się nawet spojrzeć – i właśnie dlatego warto głośno mówić o tym, jak niewiarygodnie potrafią działać polskie sądy.
Przykłady, o których wspomnieliśmy, pokazują, że w naszym systemie wymiaru sprawiedliwości zbyt często zapomina się o elementarnych zasadach prawa i logiki. Starożytni Rzymianie mawiali Fiat iustitia, pereat mundus – „Niech się stanie sprawiedliwość, choćby świat miał zginąć”. Niestety, w polskiej rzeczywistości bywa odwrotnie – „świat” w postaci interesów, układów i nacisków pozostaje nienaruszony, a sprawiedliwość ginie gdzieś po drodze…
A.S.
Paweł Kudrański
Mirosław Poświatowski
