Kiedyś był „Miś Uszatek”, „Zaczarowany ołówek”, a w bibliotece – „Baśnie” H.H. Andersena. A dziś? „Doris i Ragnhild wchodzą do środka, trzymając się za ręce. -Jesteście siostrami? -Skąd, jesteśmy małżeństwem – mówi Doris, a Ragnhild całuję ją w usta”. Taką to bajeczkę przyniosła do domu uczennica II klasy Szkoły Podstawowej nr 8 w Tarnowie, wypożyczoną ze szkolnej biblioteki.
Mowa o kontrowersyjnej książce „Tajemnica maskarady” z serii „Biuro Detektywistyczne Laasego i Mai”, autorstwa Martina Widmarka i Heleny Willis. Na stronie „czytelniczepodwórko” znajdziemy entuzjastyczną recenzję tej lubianej w Szwecji pozycji: „Stałe jest także to, że autor nie boi się poruszać tematów mniej popularnych w literaturze dziecięcej. Tym razem w subtelny sposób dotknie on zagadnienia małżeństw homoseksualnych oraz zaufania publicznego do osób karanych wcześniej wyrokiem sądu.”
O ile nam wiadomo, w publicznych szkołach o zakupie książek do biblioteki decyduje dyrektor szkoły, który zatwierdza wydatek. Dobór tytułów przygotowuje nauczyciel bibliotekarz we współpracy i po konsultacjach z uczniami, nauczycielami oraz Radą Rodziców. Czy tak było tym razem? Czy osoby decydujące o wyborze tej akurat pozycji nie wiedziały – co nie zwalnia ich od odpowiedzialności – jakie treści znajdują się w książeczce, czy też był to świadomy wybór? Jakie kryteria doboru książek panują w szkolnych bibliotekach, czy są to jakieś ministerialne rekomendacje? Czy zamawiający ma świadomość treści zawartych w zamawianych pozycjach – bo przecież ktoś ponosi za to odpowiedzialność?
Faktem jest że mamy tu do czynienia ze swego rodzaju deprawacyjnym „programowaniem” młodego człowieka – a zaznaczyć trzeba, że książeczka jest rekomendowana jako przeznaczona dla dzieci, które dopiero nauczyły się czytać. W naszej ocenie sprawie powinna przyjrzeć się prokuratura – zarówno od strony dopuszczania na rynek deprawacyjnych treści adresowanych do najmłodszych, jak też i od strony odpowiedzialności za obecność takich pozycji w bibliotekach szkolnych.
Zaznaczyć trzeba, że tego rodzaju publikacje naruszają konstytucyjne prawa rodziców do wychowywania swoich dzieci w zgodzie ze swoimi przekonaniami i podważają ugruntowane w Konstytucji RP małżeństwo, jako związek mężczyzny i kobiety, promując i oswajając najmłodszych z dewiacyjnymi postawami przedstawianymi jako norma.
Okazuje się zatem, że w czasie, gdy zamiast ministra edukacji mamy „ministrę” – nawet biblioteka w szkle podstawowej przestaje być bezpieczną przestrzenią dla małych dzieci. Z jednej strony – rodzice powinni wykazywać większą czujność i doprowadzić do usunięcia z bibliotek tego rodzaju deprawacyjnych książek. Bo otwartym pozostaje pytanie – ile w innych bibliotekach znajduje się takich i podobnych, „zatrutych” książeczek. Z drugiej strony oczekiwałbym, aby sprawą zainteresowali się radni z właściwej komisji Rady Miejskiej w Tarnowie. Na przykład pan Stanisław Klimek, wiceprzewodniczący Komisji Oświaty Rady Miejskiej. Sprawa jest poważna. Jakże aktualnie brzmią w tym kontekście słowa Jana Zamojskiego, zawarte w akcie fundacyjnym Akademii Zamojskiej, Roku Pańskiego 1600: „Takie będą Rzeczypospolite, jakie ich młodzieży chowanie”.
Do sprawy będziemy wracać, zwróciliśmy się m.in. do Instytutu Kultury Prawnej „Ordo Iuris”.
Mirosław Poświatowski
Żródło: opracowanie własne
Autor: Mirosław Poświatowski
1 komentarz. Dodaj komentarz
Dzieci o istnieniu zjawiska jakim jest homoseksualizm powinny dowiadywać się w sposób konserwatywny i tradycyjny. Przykładowo sprawdzając w Internecie co oznaczają używane przez rówieśników wyzwiska takie jak „ciota” czy „pedał”